Vindstille i Piratbukta

Da Stockholm tingsrätt ettervinteren og våren 2009 behandlet Pirate Bay saken var vi vitne til et mediesirkus uten sidestykke. Som kjent ble piratene dømt, de anket og ankebehandlingen startet i dag i Svea Hovrätt. Om det som er tema for ankebehandlingen viser jeg til det jeg har skrevet om dette, og konstaterer at Daniel Westman ved IRI i Stockholm deler mine synspunkter på hva som er hovedspørsmålet. Det er betryggende å få dette bekreftet fra en som kjenner svensk rett langt bedre enn hva jeg gjør.

Nå har vinden stilnet av i Piratbukta. Dagens Nyheter beskriver det slik:

“Nästan helt tyst är det om den sajt som blivit en internationell symbol för fildelning – TPB – trots att målet är det samma och att antalet användare i princip är lika många.”

Vi fikk et forvarsel om dette under det svenske valget. Det var helt stille om Piratpartiet før valget, og de oppnådde kun 0,65% av stemmene. Det er litt mer enn hva Pensjonistpartiet oppnådde ved stortingsvalget i 2009. Piratene seilte ikke lenger i medvind. Piratene er åpenbart såååå 2009, og er ikke særlig interessante i år.

Det er ikke så overraskende. Repriser er ikke like interessante som premieren. Selv om den rettslige prøvingen ikke er reprise, så vil Sirkus Pirate Bay være det. Når dessuten sirkusnumrene ikke innfridde og de tiltalte, med Peter Sunde som hovedtalsmann, virkelig for opp som en løve og falt ned som en skinnfell. Han var så eplekjekk og skråsikker i sine uttalelser, så endte det med en knusende dom.

Nå klarer den samme Peter Sunde ikke å få oppmerksomhet rundt annet enn at han twitret fra retten og baktalte motparten. Det vil sikkert more fjortiser i alle aldre, men er uinteressant for alle andre.

Det er bortkastet tid sier Peter Sunde, som mener at saken uansett vil ende i Högsta domstolen. Det er nok sannsynlig at saken ender der, skjønt det er også de som mener at saken rettslig sett ikke er så interessant at Högsta domstolen vil prøve dem, om vi skal tro Dagens Nyheter. Uansett vil noen av de viktigste spørsmålene vil bli endelig avgjort av Svea hovrätt. Högsta domstolen prøver ikke bevisene i saken, helt tilsvarende behandlingen av slike saker i Norge. De vanskelige spørsmålene i saken er mer av bevismessig enn egentlig juridisk art.

Högsta domstolen kan prøve rettsanvendelsen, herunder hva som ligger i forsett og uaktsomhet, og de kan prøve de rettslige beviskravene. Men om de tiltalte faktisk har utvist skyld, slik tingsrätten konkluderte med, avgjøres endelig av hovrätten.

Hvis de tiltalte finnes skyldige, da vil Högsta domstolen også kunne vurdere straffe- og erstatningsutmålingen. Men det er ikke det viktigste i denne saken.

En av de tiltalte, Gottfrid Svartholm Warg, møtte ikke opp. Han bor nå i Kambodsja, et av de få land som ikke har sluttet seg til Bern-konvensjonen, så det er kanskje et greit land å ha som base hvis man er opphavsrettspirat. Siden vi i Norge nylig har hatt en sak hvor finansmannen Tor Arne Uppstrøm har klart å trenere sak mot seg ved å utebli, kan det være grunn til å peke på noen viktige forskjeller mellom de to sakene.

Det forelå ingen dom mot Tor Arne Uppstrøm, og uten at han møtte ville det  i alle fall være vanskelig å behandle saken og avsi noen dom. Gottfrid Svartholm Warg er dømt i tingsrätten, men har anket. Hvis han uteblir fra egen ankesak, uten en grunn som retten vil godta, blir resultatet at dommen fra tingsrätten blir stående. Det eneste Gottfrid Svartholm Warg kan oppnå ved å utebli er altså å hindre behandling av egen anke.

Print Friendly
  • Sturle Sunde

    Ein viktig grunn til at TPB-saka ikkje er like interessant no, er at tida stort sett har gått med til å spele av innspelte forhøyr frå forrige runde i tingretten. Det er svært lite nytt, og det er ikkje rart at Rosvall somnar.

    Men det er ting som tyder på at saka tek ei anna retning denne gongen. Dommaren godtek ikkje alle påstandar frå aktor utan vidare, slik den partiske dommaren gjorde i tingretten. Her er nokre spørsmål der aktoratet ikkje har hatt svar:

    o Kva dekning har dei for å hevde at alle hovudbrot (som TPB skal ha hjulpe til med) har skjedd i Sverige? Dei veit jo ikkje ein gong OM dei påståtte hovudbrota har skjedd, og langt mindre kven som ar utført dei og frå kvar. Om ikkje hovudbrotet har skjedd i Sverige, kan dei i fylgje svensk straffelov ikkje dømmast for medhjelp i Sverige. Når ingen hovudbrot (faktiske brot på opphavsretten) er dokumentert, er dette eit umogleg spørsmål for aktoratet.

    o Det står i tiltala at mesteparten av materialet er lenka til utan løyve. Dette klarar ikkje aktoratet å dokumentere, sjølv om dei har hatt tenarane sidan Jim Keyzer frå Warner Bros konfiskerte det i 2006. Den einaste utgreiinga av er frå etter tiltaleperioden og syner at under 10% av innhaldet er tvilsamt.

    o Namnet og mesteparten av arbeidet rundt TPB stammar frå to år før lova dei er dømde for å ha brote. Dette vert gjort eit poeng av i denne runda. Det er ikkje påstått at det var noko ulovleg med arbeidet då det vart gjort. Dei treng ikkje byte namn og ta vekk gammal korrespondanse (til dømes dei vidgjetne breva til selskap som vil ha fjerna brukargenererte torrent-filer ved å refererere til USAnske lover) berre fordi lova er endra. Alle breva som er sitert i tiltala er frå før 1. juli 2005. Aktoratet har ingen liknande brev å syne til for perioden tiltala (og lova dei skal ha brote) gjeld.

    o Dommaren ser ikkje ut til å godta utan vidare at TPB er ei lagringsteneste. Aktoratet har ei stri tørn med å prove at TPB anten lagra materiale verna av opphavsrett (dei har berre lagra metadata), initierte overføringar, valde ut mottakarar av informasjonen eller valde ut eller endra informasjonen. Når ingen av vilkåra er oppfylde er TPB frie for ansvar som tenesteleverandør etter E-handelsdirektivet.

    o Skjermdumpar som kunne vore lagd med http://piratbyran.org/bevismaskinen/ imponerer ikkje dommaren like mykje som i tingretten.

    osv.. Dagens høgdepunkt må vere då Danowsky ikkje ville at retten skulle spele av forhøyret der han trakasserte professor og komponist Roger Wallis grovt. Eg trur ikkje denne dommaren hadde godteke slik oppførsel i sin rettssal. Roger Wallis var det einaste uavhengige vitnet i tingretten.

    Kva slags sladder Jan Gunnar Furuly har klart å plukke opp denne gongen tykkjer eg er fullstendig uinteressant. Men eg tykkjer dei to representantane til Piratpartiet gjer ein god jobb i Europaparlamentet, og eg merkar meg at dei nesten kom inn i Bundestag i Tyskland. Dei svenske Proteststemmene gjekk til Sverigedemokratarna i år. Sannsynlegvis fordi Mona Sahlin nesten ikkje snakte om anna i heile valkampen. Eg veit ikkje kven du helst ville hatt?

    Du nemner ikkje at Gottfried Svartholm Warg ligg på sjukehus i Kambodsja. Det kan ikkje vere kjekt, men pleier å vere gyldig fråversgrunn i dei fleste samanhengar.

    Det er forresten interessant om dommen mot Warg står. Eg trur ikkje det bryr han mykje, sidan dei neppe får nokon pengar frå han. Men i dommen er han solidarisk ansvarleg saman med tre andre. Når dei tre andre får ein ny dom, må han då betale heile summen ålene? Og skal dei tre andre betale ein liknande sum i tillegg? Eller vert det frådrag i tingrettsdommen? Han kan jo ikkje dømmast for noko i denne runda, og dei andre kan ikkje dømmast i ei eventuell runde mot Warg åleine.

  • Hvordan saken gjennomføres kan ikke ha noen betydning for forhåndsinteressen.

    Ellers synes jeg det er interessant å merke seg at du mener Piratpartiet og Sverigedemokratene rekrutterer de samme velgerne. Jeg tenkte tanken, men lot være å skrive akkurat det.

    Jeg avventer resultatet i saken og ser liten grunn til å diskutere den videre nå.

  • Sturle Sunde

    Kvifor kan ikkje gjennomføringa av saka ha noko å seie for førehandsinteressa? Repriser pleier sjeldan å gi dei heilt store oppslaga. Du får større interesse for cupfinalen før og under kampen, enn du får til å komme å sjå eit opptak av kampen to år seinare med kommentarar frå ein ny dommar.

    PP og SD rekrutterer begge proteststemmer, men eg skreiv ikkje at det var dei same veljarane. Det er det nok ikkje. Det stemmer ikkje med demografien heller, i fylgje meinings- og valdagsmålingar. Piratpartiet fekk dessutan nesten dobbelt so mange stemmer i EU-valet enn SD fekk i valet til Riksdagen. Denne gongen hadde SD fordelen av å bli kontinuerleg kritisert av alle andre. Sist var det Piratpartiet som fekk fokus på sakene sine på same måte. Det hjalp nok heller ikkje at Miljøpartiet kapra mange av sakene til Piratpartiet, og Miljøpartiet gjorde det jo ganske bra.

    Eg lurer framleis på matematiken bak erstatningskravet. Dersom Warg skal betale heile erstatninga frå tingretten åleine, kan dei ikkje dømmast til å betale ei erstatning til for det same i denne runda. Då får plate- og filmselskapa dobbel erstatning. I teorien. I praksis er det visst vanskeleg å krevje inn erstatninga. Til no har dei berre fått inn nok til å dekkje ein brøkdel av betalinga som Jim Keyzer fekk for politijobben: http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=1646&artikel=3732747